Blackman&Blokland

Blokland en Blackman pogen verhalen te vertellen die nog geen podium hebben. Verhalen die vragen om nieuwe vormen van vertellen, maar ook om andere manieren van luisteren en kijken vanuit het publiek. De twee theatermakers halen hun inspiratie uit de grote vrouwen die voor hen geweest zijn, Maya Angelou, Angela Davis, maar ook uit de vrouwen die dichtbij hen staan. Moeders, zussen, nichtjes, tantes vriendinnen. Allemaal zwarte vrouwen met verhalen die niet snel vertelt worden op het podium. De zwarte vrouw en haar verhalen lijkt nog geen grote rol te spelen binnen het theaterwereld. Blokland en Blackman willen hier verandering in brengen. Ze willen los komen van de stereotype en de zwarte vrouw in al haar glorie laten zien. Wat betekent het om vrouw, zwarte vrouw te zijn binnen een maatschappij die alles en iedereen in hokjes plaats? Een zoektocht waar zij midden in zitten. Ze durven eerlijk naar zich zelf te kijken en gebruiken verhalen uit hun eigen leven. Deze vertalen ze naar de theater. Ze maken gebruik van spokenword, muziek, dans en film in hun voorstellingen. Iedere media vertelt een ander deel van het ander verhaal. De twee jonge makers zijn uit op de emancipatie van de zwarte vrouw.